ایام فاطمیه که می رسد
دلهایه عاشق و بی قرار سرود غم می خوانند
و منظومه اندوه می سرایند.
وقتی یک بوستان خزان زده شود.وقتی یک گل پر پر گردد
وقتی بلبلی به هجران گل مبتلا شود
چه ماند جز فصل نالیدن و موسم گریستن؟
فاطمیه همان فصل و موسم است
درد هایه علی (علیه السلا)بیش از درک و فهم ماست.
داغ غربت علی (علیه السلام)کوه هارا از هم متلاشی می کند.
هنوز هم سوال هایه ما بی پاسخ مانده:
مگر فاطمه تنها یادگار حضرت رسالت نبود؟
مگر سینه اش بوسه گاه محمد نبود؟
مگر خدا خشم و رضای فاطمه را خشم و رضای خویش قرار نداد؟
پس چرا ان همه گریه و اشک؟
پس چرا ان همه بی حرمتی به حریم فاطمه؟
و چرا ان همه جفا به ال مصطفی؟
شهر اگر شهر تو"پس حمله به ان خانه چرا؟
مرگ جانسوز چرا؟دفن غریبانه چرا؟
راستی...........قبر فاطمه چرا مخفیست؟
و چرا در مدینه زائر می ماند که عقده دل کجا بگشاید و اشک دیده پای کدام نخل بریزد؟و خیلی چرا هایه دیگر
یاد زهرا واژه هایه غربت زده را به غمنامه تبدیل می کند.
این غم نشان محبت است.
و.........تا نسوزد دل نریزد اشک و خون از دیده ها
هر چند ایام فاطمیه داغ ما تازه می شود اما مروری بر این فهرست غم ما را به فاطمه نزدیکتر می کند.قلبمان شفافیت زهره زهرا را بهتر لمس می کند.
رفتی ولی ز تو منظومه غم بر  جا ماند.

سلام عرض می کنم خدمت تمام عاشقان حضرت حق.

ایام فاطمیه رو خدمت تمام شما عزیزان اهل بیت تسلیت عرض می کنم.

اگر شهادت نبود...............

اگر شهادت نبود دین از هم پاشیده می شد.شهادت مرگ نیست بی مرگیست.شهیدان بدرد بخور ترین موجودات خاکی هستند هر که بیشتر به درد بخورد به او درد بیشتری می دهند..............

ارگ کسانی نبودند که بتوانند شهید شوند هیچ سنگی بر سنگی بند نمی شد و هر کس که نتواند بر پای حرف دین خود بمیرد در حقیقت بی دین است شهادت غیرت است.دین شهائت را به دنیا اورد تا بی غیرتی فرصت نیاود جهان را پر بلا کند!اگر شهادت نبود اینه شهود ترک بر می داشت.ارگ شهادت نبود تشهد به جایی نمی رسید انقلاب را شهادت انقلاب کرد.

ما چه می کردیم؟؟ما چه می کردیم اگر اینها نبودند؟؟دلباخته هایه حقیقی سر با خته هایند.دارند شهید می اوند شهیدان را بر شانه نشانده اند.فاتحان را همیشه بر شانه می نشانند.بگذار برایه اینها بمیرم برایه اینها که به همین سادگی می میرند!...........

قدری قدم بزنیم با کمی عشق می شود به همه جا رسید!با قدر نگاه و نور می شود به اندازه همه کائنات فهمید تکلیف انسان با این همه راه چیست؟؟چه باید کرد؟؟هر چه هست باشد.اما!نمی شود خیلی دیر کرد فرصت مرگ می گذرد خر پولی راه نجات نیست.روزگار ورق می خورد زخمهایه کهنه نو می شود و داغ تازه!!همیشه همین طور است شیطنت عوض می شود اما جنس شیطان هرگز!!

گمان شما چیست؟؟