ما چه می کردیم؟؟
ما چه می کردیم؟
ما چه می کردیم اگر اینها نبومدند؟
دلباخته هایه حقیقی سر باخته هایند.
انسان هایه مقاومت را از عاشقی نترسانید.
بر شاخه هایه شهر مگر مرگ می اورند؟
ایا ما زنده ایم؟مگر نه اینکه انان زنده اند که نزد حق روزی می خورند.
از عصر سنگ تا عصر سنگ دلی را درازی را طی کرده ایم............کجایند اعل نورو عشق و حقیقت؟؟
کجایند ان عاشقان اهل وفا و کربلا؟
بیایید همه حس کنیم و چشم دل باز کنیم بله همین حالا.همین جا.بچه هایه کربلا.دارند می ایند.بچه هایه اشک و اتش.غیرت و غربت و بی قراری.بچه هایه تخریب و انفجار.بچه هایه تهاجم تنهایی.بچه هایه یقین.یقین.یقین
بچه هایه یکشنبه صد ساله بچه هایه بزرگوار!..........
بچه هایه مرگ دارند برای ما زندگی می اورند.
مرگ که نه!..........اینها بچه هایه بی مرگی اند:بچه هایه شهادت بچه هایه مقاومت و حقیقیت و تکلیف.
ای بچه هایه مقاومت
غیرت هایه خاک
غربتهایه زخمی زهرا
بیایید بیایید ای ایینه های ایستاده در مقابل افتاب
زمین و زمان تشنه نور است و حضور حجت حق(عج)در راه است.
لاله های خونین بوستان ال علی بیایید.اندک اندک.بوی مستان رسید!!
این ایام شادو فرخنده رو همچنین فرارسیدن ایام شعبانیه رو به همتون تبریک می گم.ببخشید که دیر شد.
| لینک ثابت |
نوشته شده در جمعه هجدهم مرداد 1387;ساعت 16:4; توسط سیدمنتظر;
